Σκέψεις από την Σκοτεινή γωνιά : Μέρος 1ο

Σκέψεις από την Σκοτεινή γωνιά : Μέρος 1ο

Ώρες, ώρες αναρωτιέμαι αν είναι σωστό να προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε την τέχνη.
Διαβάζω ένα ποίημα, ακούω ένα κομμάτι...
Ανατριχιάζω...
Και να σου πάλι κάποιος που έρχεται να μου μιλήσει για δομές, για μορφολογία, για κρυφά "συγκεκριμένα" νοήματα πίσω από τις λέξεις και τους ήχους.
Ίσως να μας ενθουσίασε υπερβολικά το μυστήριο.  Το αποζητούμε τόσο απελπισμένα και ταυτόχρονα επιμένουμε να αποκαλούμε τη τρέλα μας φιλομάθεια.

"Έντρομο αφυπνίζεται κάποιο καμπαναριό,

ένοχο: η πίστη πρέπει να ξυπνάει πρώτα."

Πως μπορεί κάποιος να αναλύσει ένα τόσο απλά διατυπωμένο νόημα; 

Τι άλλο θα μπορούσε να κρύβεται πίσω από τους στίχους αυτούς εκτός από την επιθυμία της ποιήτριας να ακουμπήσει τις καρδιές μας και μέσω των συναισθημάτων μας τελικά να ξυπνήσει την πίστη;

Δεν πρέπει να συγχέουμε τον προβληματισμό με την τυποποίηση. Γιατί τέτοιου είδους ανάλυση περί τυποποίησης πρόκειται. Και επιτρέψτε μου να πιστεύω πως η ανάλυση αυτή δεν έχει σχέση με τον προβληματισμό που θέλει ο κάθε καλλιτέχνης να προκαλέσει. Ουσιαστικά κάτι τέτοιο σκοτώνει την ουσία της τέχνης. 

Η τέχνη είναι ένα είδος έκφρασης με συγκινησιακή δράση θα έλεγε κανείς.

Λάθος.

Τέχνη είναι η φωνή την οποία για να ακούσεις δεν αρκεί να έχεις μυαλό και αυτιά. 

Η φωνή που τόσοι και τόσοι προσπάθησαν να φιμώσουν, ύπουλα στα σκοτεινά. 

Ποιος άλλος θα μπορούσε να φανεί τρομερός εχθρός, της ανθρωπότητας που προσπαθούν να δημιουργήσουν αν όχι η τέχνη;

Η τέχνη, που ο κυρίως σκοπός της είναι να αφυπνίσει συνειδήσεις.

Η τέχνη, που αγγίζει τα όνειρα και τις ελπίδες μας. 

Ακόμα και ο πιο σκοτεινός στίχος μας δίνει την δύναμη να τον αμφισβητήσουμε.

Όσοι ξεχνούν πως να ονειρεύονται και πως να μιλούν αρχίζουν να αναλύουν ελπίζοντας να νοιώσουν ξανά όπως τότε που συγκινούνταν. 

Όσο έχω τα λογικά μου θα γράφω. 

Αν κάποιος αποφασίσει να αναλύσει αυτά που έχω να προσφέρω είναι ελεύθερος να το κάνει. Αν τον ικανοποιήσει το γεγονός αυτό, θα με κάνει χαρούμενο.

Πολύ θα ήθελα όμως να συζητήσουμε τα συμπεράσματα του.

Βασίλειος Κ.